Welkom op Back2the90s.com
Home » The Prodigy
the-prodigy-header.large.gif

The Prodigy is een Britse dance-act. The Prodigy is een van de succesvolste acts die de dansmuziek van de jaren 90 van de twintigste eeuw hebben voortgebracht. De grote man achter The Prodigy is Liam Howlett (1971). Muzikaal gezien is hij het brein en de leider van de groep. Op het podium wordt hij vergezeld door MC Maxim Reality (1967) en zanger/danser Keith Flint (1969). Een van de sterkste punten van The Prodigy is dat ze vanwege hun performance opvallen en door hun punkattitude ook een rockpubliek bereiken. Bekende nummers van hen zijn Out of Space, Smack My Bitch Up, Voodoo People, No Good (Start the Dance) en Firestarter.

 

 

 No good - Music for the Jilted Generation - 1994  Firestarter - The Fat of the Land - 1996  Breathe - The Fat of the Land - 1997

 

The Prodigy Experience

Het debuut album "The Prodigy Experience" was een redelijk hit in Engeland. Met name de single "Charly werd een hit in Groot-Brittannië. The Prodigy werd een geliefde act op raves. "The Prodigy Experience" kwam uit in het najaar van 1992. Het was het eerste echte rave-album uit die tijd, waar toen nog niet veel toekomst in werd gezien. Het album had nog enkele singles, waarvan Out of Space ook de doorbraak van The Prodigy betekende in Nederland en België.

 

Music for the Jilted Generation

The Prodigy's volgende album, in 1994, was "Music for the Jilted Generation", wat een groot succes werd in Groot-Brittannië en werd genomineerd voor de Mercury Music Prize. Het geluid was donkerder en dieper en distantieerde zich van het ravegeluid. Naast harde en snelle dancetracks stonden er ook enkele experimentele atmosferische tracks op. Het bekendst werden de nummers No Good (Start the Dance) en Voodoo People. Het album zette zich af tegen de autoriteiten die het raven aan banden wilden leggen. Het boekje bevat een sfeerimpressie van een raver die een hangbrug wil doorsnijden terwijl hij zijn middelvinger opsteekt naar de politie die vanuit een grauwe industriestad toekijkt.

 

The Fat of the Land

Het volgende album, getiteld "The Fat of the Land", verleende de band een positie als een van de meest internationale populaire en beroemde dance-acts. Het album kwam echter erg moeizaam tot stand. De eerste voorbode van het album was de succesvolle single Firestarter in het voorjaar van 1996. Intussen werd het uiterlijk van The Prodigy steeds punkachtiger. De single Mindfields werd uitgesteld omdat de productie veel tijd kostte. In de zomer van 1997 verscheen het derde album uiteindelijk. Het kwam binnen op nummer 1 in de Nederlandse, Britse en Amerikaanse hitlijsten. De single, maar vooral de videoclip van Smack My Bitch Up veroorzaakte een rel vanwege het extreme geweld. MTV weigerde de video te draaien. Toen in 1998 de tournee was afgelopen, kondigden de leden aan een tijdje uit elkaar te gaan om zich te richten op solo-activiteiten.

 

En toen...?

De bandleden zijn daarna wel weer bij elkaar gekomen, om in 2004 het album, "Always outnumeberd never Outgunned" uit te brengen, hoewel boze tongen beweren dat dit album net zo goed als een solo werk van Liam gezin mag worden. Persoonlijk vind ik dat ze muzikaal wel over het hoogtepunt heen zijn en dat ze niet meer kunnen tippen aan het niveau van "The Fat of the Land". De glans is er een beetje af om het zo maar te stellen. Maar als ik aan de jaren negentig denk, kan ik er niet omheen. The Prodigy is voor mij een van de beste bands van dat decennium!!

06.jpg
06.jpg
19.jpg
19.jpg
17.jpg
17.jpg
07.jpg
07.jpg
18.jpg
18.jpg
20.jpg
20.jpg
24.jpg
24.jpg
01.jpg
01.jpg
02.jpg
02.jpg
03.jpg
03.jpg
04.jpg
04.jpg
05.jpg
05.jpg